Çalıştığım mimarlık bürolarında patronlarıma, yöneticilerime Bey’li, Hanım’lı hitap ettim ben. Bundan öyle rahatsızlık da duymadım. Olsa da olur, olmasa da. Hatta hiyerarşinin olmadığı ofislerde birisi “Mehmet abi” demeye başlarsa gereksiz bir dengesizlik (ve buna bağlı, rahatsızlık) dahi peydah olabilir.

Benim bu konulara kafa yormam proje dersindeki asistana “hocam” demeyi sorgulamamla başladı. Şimdi bazı modeller geliştirdim. Artık kendi doğrularımın efendisiyim.

Bazı kimseler Bey‘i bypass ediyor, başından uyarıyorlar. Sadece Mehmet de” diyorlar… Veya “Mehmet Abi”. Bu bence iletişimin en güzeli. Lakin hayat her zaman böyle kolay değil.

Continue reading